و آنچه را مىشنيد در حافظهء نيرومندش نگه ميداشت و چون در حضور پيامبر حاضر ميشد و به محفل هدايت او راه مىيافت آيات قرآن را كه بر نياى بزرگوارش فرود مىآمد و از زبان راستگوى جدش مىشنيد ، همه را حفظ ميكرد و به خانه ميرفت و بر مادرش ميخواند و فاطمه ( ع ) آن سخنان را براى على ( ع ) نقل ميكرد و على ( ع ) بشگفتى ميپرسيد كه اين آيات را چگونه شنيده است و فاطمه ( ع ) ميگفت از حسن ( ع ) شنيده‌ام . ( 1 ) روزى على ( ع ) پنهان از ديدگاه فرزندش بانتظار نشست تا ببيند فرزندش چگونه آيات را بر مادرش تلاوت مىكند . حسن ( ع ) به خانه آمد و خواست آيات قرآن را براى مادرش بخواند ولى زبانش بلكنت افتاد و از گفتار بازماند و چون مادرش علت را پرسيد ، گفت : مادر جان گويا شخصيت بزرگى در اين خانه است كه شكوه وجودش مرا از سخن گفتن بازمىدارد . اين فهم و استعداد شگرف ، پديدهء نگرش و ادراك گسترده‌ايست كه به نيروى آن ميتوان همه چيز را از شعاعى دور نگريست و از اسرار نهفته‌اى كه در پشت پردهء غيب پنهان است ، آگاه گرديد . حسن ( ع ) در دوران چهار سالگى عمرش ، آيات قرآنى را كه از پيامبر مىشنيد در كانون حافظه‌اش نگه ميداشت و ديگر سخنان هدايت آميزش را فرا ميگرفت چنان كه دعائى از پيامبر را نقل ميكرد كه با تضرع بدرگاه خداوندى چنين عرضه ميداشت : « پروردگارا ! مرا بهدايت خويش رهنمونى فرما و از عافيت اعطائى خويش ، بهره‌مندم گردان و بهر چه دوستدار آن هستى مرا دوست